foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

Bohaterowie naszych ulic

Franciszek Sędzicki

Franciszek Sędzicki – poeta kaszubskiej miłości i prostoty

 

Franciszek Sędzicki (11.03.1886 – 19.04.1957) był społecznikiem, uczestnikiem wielokierunkowej pracy kulturalnej i oświatowej w tym popularyzatorem tradycji pomorskich. Realizował się jako członek  Towarzystwa  Młodokaszubów, publicysta i działacz regionalny oraz  narodowy. Propagował pracę u podstaw na rzecz utrwalania tożsamości i świadomości kaszubskiej oraz jej powiązaniu ze sprawami narodowo-polskimi. Został odznaczony Srebrnym Wawrzynem Polskiej Akademii Literatury, nadanym mu przed wojną za krzewienie kultury.

 

Należał do grona pisarzy, których działalność poza Kaszubami, związana była także z Gdańskiem, zarówno wtedy, kiedy to miasto było szkieletowym państewkiem, jako Wolne Miasto jak i po II wojnie światowej, kiedy miasto to wróciło do polskiej Macierzy.

 

W okresie Wolnego Miasta związał się z organizacjami i stowarzyszeniami polonijnymi, był m.in. Sekretarzem Generalnym Gminy Polskiej. Brał aktywny udział w pracach tychże związków przyczyniając się do zachowania polskości Gdańska. Wyróżniał go gorący patriotyzm i wielki bezinteresowny twórczy trud towarzyszący mu przez całe jego pracowite życie.

 

W 1955 roku został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski a w 1951 roku władze Gdańska uhonorowały go nagrodą literacką za całokształt działalności literackiej.

Pierwszym większym wydanym zbiorem poetyckim jego autorstwa były „Dumki z kaszubskich pól”, które zostały wydane w Kościerzynie w 1911 roku. Po siedmiu latach (1918) ukazuje się drugi tomik poetycki pt. „Wiatr zawiał od pomorskich stron”.

 

W okresie międzywojennym Sędzicki wydał trzy małe poematy: „Gódka o Januszu Skwierku, najsławniejszym grajku kaszubscim”, „Jaromar, powieść romantyczno-rycerska z epoki Świętopełka Wielkiego, opisana wierszem” i utwór sceniczny „Szumiało nam polskie morze”. Sporo jego większych pozycji ukazało się prasie pomorskiej. Jeszcze przed wybuchem wojny rozpoczyna pracę nad poematem humorystycznym pt. „Jochim Czwartuch, dziwaczno gódka dla ubawienia płochych a zgorszenia statecznech ludzi”. Poemat ten skończył po wojnie w 1947 r.

 

Po wojnie ukazało się na powielaczu wiele jego utworów m.in.: dramat „Widmo”,„Dumki z kaszubskich pól”,„Roztrębachy” i ‚inne pozycje.

 

Drukował też wiersze w „Biuletynie Literackim”, „Tygodniku Wybrzeża” i „Dzienniku  Bałtyckim”. W 1956 roku nakładem Ludowej Spółdzielni Wydawniczej ukazał się zbiór jego poezji i prozy „Jestem Kaszuba”.

 

W 2003 roku ukazała się nakładem Instytutu Kaszubskiego i Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki w Wejherowie książka autorstwa Joanny Schodzińskiej: „Franciszek Sędzicki (1882-1957) działacz narodowy, regionalista i poeta kaszubski”, opracowanie, które w sposób ciekawy i całościowy przedstawia postać tego zasłużonego dla naszej kultury Wielkiego Kaszuby.

 

Wg informacji Z "Gazeta Kaszubska"   Zbigniew Talewski – Naji Gochë

Czytaj więcej...

Jan Bieliński

Jan Bieliński  założył pismo "Gazeta Kartuska" w 1922 roku.Wydawał je z synem Stanisławem do wybuchu II wojny światowej. Gazeta określała się  „niezależnym pismem społeczno-kulturalnym ziemi kartuskiej”. Dla  upamiętnienia fragmentu historii naszego miasta na budynku przy ul. Dworcowej, w którym znajdowała się drukarnia i pierwsza siedziba redakcji „Gazety Kartuskiej” tablicę umieszczono tablicę pamiątkową . Obok nazwano ulicę imieniem tej zasłużonej postaci.


 Inni bohaterowie:

Franciszek Sędzicki

Współpracują z nami

Podziękowania...

Odsłon artykułów:
9640